Isyan mi Etmeli?

Isyan etmekle gelirmi acaba olumsuzluklarin caresi? peki isyan ediyormuyuz? baksaniza ben bile etmiyoruz, sadece buralara yaziyorum, bakiyorumda soyle bir, hep ayni dertlerden muzdaribiz, hep ayni kavgalari veriyoruz, hep ayni cumleleri sarfediyoruz, bir an bakiyorum, ayni dili konusan ayni guzellikleri konusan o kadar cok insan var ki, seviniyorum, ardindan bir bakiyorum, gene yakindigimiz olaylardan biri patlayivermis, iyilikleri isteyenlerin sayisi kotulukleri yapanlara yetmiyormu? yoksa iyilikleri isteyenler bir sekilde, kendinden yada cevresinden kaynaklanan sebeplerle kendini bastiriyor ve kotulere gun dogup, ativeriyorlar mi kendilerini meydanlara, kendilerini sevindiren insanligi uzen olaylari yaratmak icin. Bizler iyilikler icin savassak basaramazmiyiz, korkuyormuyuz, korktugumuz icin kacip meydani bos mu birakiyoruz, peki oyle yapiyorsak, elimize gecen her turlu kanuni, resmi hak ta neden susuyoruz, neden cabalamiyoruz, biz neden bilmiyoruz ki sadece iki kelime agzinin ucuyla, yada kapali bir duvar ardinda soylenince bunlar sadece orda ve gonullerde kalacak, ve biz de bir gun bir aciyi ya yasayacagiz, yada bizi de yasatmayacaklar?
Bizim kaderimiz bumu? bir gun olum, bir gun catisma, bir gun cinayet, bir gun bomba, bir gun taranma, biz ki oyle guzel bir ulke de yasarken, insanlara, ulkemizi ovmek icin binbir kelime sarfederken, o insanlar yarin mansetlere, haberlere dusen bu olaylari gormeyecekmi? Herseyin ustune bir de yalanci olmuyormuyuz biz ''bunlar'' yuzunden?
Artik korkuyla yasamak istemiyorum, artik insanlara guvenmek istiyorum, en tepeden en asagisina kadar, oncelikle tepeden baslasin bu guven, hadi guven verin artik bize, gorsel guven...